Ostale bolesti

Fractura patelae

Patela se nalazi sa prednje strane zgloba kolena, smeštena je ispod kože, učestvuje u aktivnom pokretu jer se mišići pripajaju  uz njih i raspolaže mehanizmom poluge.Zato potkožna lokalizacija omogućava veću povredu i izlaže delovanjem sile.Do preloma dolazi nakon pada na prednji deo kolena, ili prilikom brze kontrakcije butine, ili udarcem na prednji deo butine.Oblik preloma zavisi od povrede.Prilikom udarca nastaju zvezdasti prelomi.Kod pada prelomi su komplikovaniji sa istezanjem zgloba kolena, transverzali prelomi.
Klinička slika:
Od mehanizama pada ili povreda uveliko zavisi klinička slika.Nastaje hematom, otok, bol, ograničenost kolena, ili krvarenje u zglobu kolena-hemartros.
Dijagnoza:
Važna je anamneza, klinička slika, objektivni pregled, RTG snimak kolena u dve projekcije, Skener.
Lečenje:
Kod nedislociranih preloma patele gde nije narušen ekstenzorni mehanizam vrši se gipsana imobilizacija oko 5-6 nedelja.Zatim sledi provera srastanje patele RTG snimkom i nakon toga rehabilitacija.Ako nije moguća konzervativna terapija vrši se operativno lečenje fiksacija patele žicom na više načina.

Prelomi lopatice (Fracturae scapulae)

U gornjem delu ledja se nalazi spljosnata kost scapula koja učestvuje u formiranju zgloba ramena sa humerusom.Kod preloma lopatice često nastane i prelomi drugih struktura kao prelomi rebara, humerusa, plućno tkivo, veliki krvni sudovi, neki unutrašnji organi.Ovaj prelom se može podeliti na više načina kao: vanzglobne, unutarzglobne, prelom tela lopatice, akromiona, grebena itd. Prelom može nastati nakon velike sile udarac na ledja, pad, saobraćajni udes, ili pri padu na ispruženu ruku, koja gura glavu humerusa i odlomi  lopatičnu čašicu.
Klinička slika:
Manifestuje se bol u predelu ramena ili ledja, pojava otoka, hematoma, rame može biti niže-spušteno na odnosu zdravog dela, otežani pokreti, moguća je povreda rebara sa teškim udisanjem i izdisanjem, čuje se krepitacija prilikom pregleda ili na dodir.Najopasnija je kod preloma lopatice povreda plućnog parenhima sa krvarenjem  i nastanak pneumotoraksa, koji ugrožava život.Moguća je senzorna i motorna deficit ruke, cirkulacija koji ugrožava celu ruku.
Dijagnoza:
Anamneza i objektivni pregled igra važnu ulogu, zatim RTG snimak iz više položaja, Skener.
Lečenje:
Kod jednostavnih povreda vrši se konzervativna terapija sa zavojem od 6 nedelja.Kod komplikovanih preloma dolazi u obzir hirurška metoda lečenja, fiksacija koštanih fragmenata, skeletna trakcija.Nakon operativnog lečenja vrši se kontrolni RTG snimak svake druge nedelje radi provere koštanih fragmenata.Kada je sve uredu  vrši se rehabilitacija i fizikalni tretman.Nakon takve teške povrede potrebno je uzdržavati od opterećenja tri meseca, sačuvati rameni pojas u cilju većih opterećenja, sportske aktivnosti odložiti  i do pola godine.

Prelom radijusa na tipičnom mestu (Fractura radii loco typico)

Radijus je podlaktna kost sa spoljašnje strane pored ulne.Distalni prelom radijusa je čest slučaj i kod dece, odraslih, starijih lica.Prelom se dešava iznad ručja zgloba oko 2,5-3,0 cm.Tipičan prelom radijusa se dogadja kada se padne na ispruženu ruku, koja je ekstenzirana u zglobu ručja  (pad na dlanove).Prelom se definiše na dva načina: vanzglobni-ekstraartikularni i unutarzglobni-intraartikularni.
Klinička slika:
Nastaje bol u donjem delu podlaktice sa otokom, ograničenošću pokreta, deformacija, nekad sa komplikacijama pomeranjem koštanih fragmenata.
Dijagnoza:
Važna je anamneza, objektivni pregled, RTG snimak podlaktice sa ručnim zglobom u dve projekcije, kod komplikovanih preloma koristi se  i Skener.
Lečenje:
Izvodi se repozicija, u anatomski fiziološki položaj sa gipsanom imobilizacijom oko 5 nedelja.Kod komplikacije sprovodi se hirurško lečenje.

Dijabetička retinopatija

Dijabetes (diabetes mellitus) je ozbiljna bolest koja utječe na mnoge organe u ljudskom tijelu. Jedan od njih su i oči. Posljedice utjecaja dijabetesa na vid mogu biti vrlo ozbiljne, te u zadnjem stadiju bolesti dovesti do potpunog gubitka vida.

Dijabetička retinopatija jedan je od vodećih uzroka sljepoće u suvremenom svijetu. Rizik od sljepoće u dijabetičara je približno 10 do 20 puta viši nego u ljudi koji ne pate od te bolesti. Simptomi dijabetičke retinopatije su u roku od dvije godine nakon dijagnoze dijabetesa prisutni u samo 2 do 7% dijabetičara tipa I i približno u 20% dijabetičara tipa II. Nakon 25 godina trajanja dijabetesa 80 do 100% dijabetičara tipa I i II imaju simptome dijabetičke retinopatije.

Dijabetes može utjecati na sve segmente oka, ali najčešće utječe na mrežnicu (retinu). Oštećenje mrežnice oka u dijabetičara je karakterizirano specifičnim promjenama, te su pogođene prije svega krvne žile mrežnice. Promjene se mogu pojaviti izbočenjem na kapilarima (mikroaneurizme), koji zbog proširenja svoje stjenke pucaju, te nastaju sitna točkasta krvarenja. Kasnije može doći do stvaranja novih krvnih žila (neovaskularizacije) i stanje može dovesti do potpune sljepoće.
Stadiji dijabetičke retinopatije

U prvom stadiju bolesti koji se naziva neproliferativna dijabetička retinopatija dolazi do proširenja krvnih žila i kapilara mrežnice. Tako oslabljeni i oštećeni kapilari počinju propuštati tekućinu i krv, te nastaju krvarenja. Može se pojaviti otok u žutoj pjegi, tzv. edem makule, što dovodi do iskrivljenja slike i smanjenja vidne oštrine.

Opširnije...